ماریجوانا یا گل، یکی از رایج ترین مواد روان گردان طبیعی است که از گیاه شاهدانه به دست می آید. ماده ی مؤثر آن، THC، با اثر بر مغز و سیستم عصبی مرکزی، تغییراتی در درک، احساس، حافظه و خلق و خو ایجاد می کند. این ماده در گذشته های دور برای مصارف دارویی و مذهبی استفاده می شده، اما امروزه مصرف تفریحی آن، به ویژه در میان جوانان و نوجوانان، روندی رو به افزایش دارد.
در بسیاری از کشور ها، با تغییر قوانین و آزادسازی مصرف گل، دیدگاه ها نسبت به آن تغییر کرده است. در حالی که برخی آن را بی خطر می دانند، شواهد علمی نشان می دهند که مصرف منظم یا حتی گاه به گاه گل می تواند موجب بروز اضطراب، افسردگی، ضعف تمرکز، اختلالات حافظه و در مواردی روان پریشی شود.
مصرف گل همچنین بسته به نوع مصرف، دوز و وضعیت سلامت فرد، می تواند عوارض متفاوتی داشته باشد. اگرچه برخی از مشتقات آن کاربرد های پزشکی دارند، اما مصرف غیرپزشکی همچنان موجب نگرانی متخصصان سلامت است.
در ادامه، به بررسی علمی تر عوارض مصرف گل بر سلامت روان، جسم و زندگی اجتماعی افراد می پردازیم.
تاثیرات بلند مدت مصرف ماریجوانا (گل)
استفاده مکرر و طولانی مدت از ماریجوانا، به ویژه در سنین پایین، می تواند عوارض ماندگاری بر سلامت جسمی، روانی و اجتماعی فرد ایجاد کند. برخلاف تاثیرات کوتاه مدت که معمولاً موقتی هستند، پیامد های بلند مدت ممکن است سال ها باقی بمانند یا حتی غیرقابل بازگشت باشند.
اختلالات شناختی و کاهش توانایی های ذهنی
مطالعات متعدد نشان داده اند که مصرف بلند مدت ماریجوانا با کاهش عملکرد شناختی، کاهش تمرکز، ضعف در حافظه بلند مدت و افت توانایی یادگیری همراه است. این تاثیرات به ویژه در افرادی که مصرف را از نوجوانی آغاز می کنند شدید تر است، زیرا مغز در این دوران هنوز در حال رشد و شکل گیری است.
بر اساس پژوهشی در مجلهی PNAS، افرادی که از دوران نوجوانی به طور مداوم گل مصرف کرده اند، در تست های هوش و عملکرد ذهنی نسبت به افراد غیر مصرف کننده امتیاز های پایین تری کسب کرده اند. نکته ی نگران کننده این است که حتی پس از ترک، بسیاری از این آسیب ها به طور کامل جبران نمی شوند.
افزایش احتمال ابتلا به بیماری های روانی
مصرف بلند مدت گل با افزایش ریسک ابتلا به اختلالاتی مانند اضطراب مزمن، افسردگی، اختلال دوقطبی، و در مواردی شدید تر، اسکیزوفرنی مرتبط است. به ویژه در افرادی که زمینه های ژنتیکی یا خانوادگی ابتلا به این بیماری ها را دارند، احتمال بروز آن ها با مصرف مداوم ماریجوانا به طور چشمگیری بالا می رود.
همچنین افرادی که به طور منظم ماریجوانا مصرف می کنند، ممکن است دچار نوعی بی انگیزگی مزمن شوند که با کاهش اشتیاق به انجام فعالیت های روزانه، تنبلی و اختلال در برنامه ریزی و اهداف زندگی همراه است.
عوارض تنفسی و آسیب های جسمی
اگر ماریجوانا به صورت دود استنشاق شود، مشابه با سیگار، می تواند به بافت های تنفسی آسیب وارد کند. مصرف مداوم آن ممکن است منجر به سرفه های مزمن، التهاب راه های هوایی، خس خس سینه و افزایش احتمال عفونت های ریوی شود. اگرچه شواهد درباره سرطان زا بودن آن هنوز به صورت قطعی نیست، ولی اثرات مخرب آن بر ریه ها غیرقابل انکار است.
تاثیر بر سلامت جنسی و باروری
تحقیقات حاکی از آن است که مصرف ماریجوانا ممکن است بر سطح هورمون ها و عملکرد جنسی مردان و زنان تاثیر منفی بگذارد. در مردان، کاهش تعداد و کیفیت اسپرم ها و در زنان، اختلال در تخمک گذاری از جمله اثرات ثبت شده در مطالعات هستند. همچنین برخی شواهد نشان می دهند که مصرف طولانی مدت گل می تواند میل جنسی را کاهش دهد.
عوارض روانی و عصبی مصرف ماریجوانا (گل)

مصرف مداوم یا حتی مقطعی ماریجوانا می تواند اثرات قابل توجهی بر عملکرد مغز و سیستم عصبی داشته باشد. این تاثیرات می توانند از تغییرات موقت در احساس و خلق و خو گرفته تا اختلالات پایدار روانی و نورولوژیکی گسترش پیدا کنند.
اختلال در تعادل شیمیایی مغز
ماده ی فعال THC با اتصال به گیرنده های کانابینوئیدی در مغز، تعادل طبیعی مواد شیمیایی مغزی مانند دوپامین، سروتونین و گلوتامات را مختل می کند. این اختلال می تواند موجب بروز حالات هیجانی غیرعادی مانند سرخوشی شدید، اضطراب، یا افسردگی شود. در برخی افراد، این تغییرات ممکن است موقت باشد، اما در کسانی که حساسیت بیشتری دارند، ممکن است اثرات طولانی تری ایجاد کند.
بروز یا تشدید اختلالات روانی
مطالعات علمی ارتباط بین مصرف ماریجوانا و افزایش خطر بروز برخی اختلالات روانی را تایید کرده اند. مهم ترین این اختلالات عبارت اند از:
-
افسردگی: مصرف مداوم گل با احساس خمودگی، بی انگیزگی و کاهش علاقه به فعالیت های روزمره همراه است.
-
اضطراب: برخی افراد پس از مصرف، دچار حملات پانیک و ترس های شدید می شوند.
-
روان پریشی: در مصرف کننده های سنگین، توهم های دیداری و شنیداری، بدبینی شدید و گسست از واقعیت ممکن است مشاهده شود.
-
اسکیزوفرنی: مصرف ماریجوانا می تواند در افراد مستعد، باعث بروز یا تسریع علائم اسکیزوفرنی شود. پژوهش ها نشان داده اند که افرادی که در نوجوانی شروع به مصرف گل می کنند، تا ۴ برابر بیشتر در معرض این بیماری هستند.
ضعف در کنترل هیجانات و واکنش ها
مصرف ماریجوانا ممکن است باعث کاهش توانایی کنترل خشم، تحریک پذیری شدید، یا نوسانات خلقی شود. این حالت به ویژه در مصرف کنندگانی که گل را برای مقابله با استرس یا مشکلات عاطفی استفاده می کنند بیشتر دیده می شود. در بلند مدت، این نوسانات ممکن است بر روابط اجتماعی، خانوادگی و شغلی فرد تاثیر منفی بگذارد.
اختلال در خواب و بروز کابوس های شبانه
هرچند برخی افراد در ابتدا احساس می کنند که گل به خواب شان کمک می کند، اما با گذشت زمان کیفیت خواب کاهش می یابد. مصرف منظم ماریجوانا چرخه ی طبیعی خواب را مختل می کند، به ویژه مرحله ی خواب REM را کاهش می دهد که برای بازیابی ذهن بسیار حیاتی است. نتیجه این اختلال، بیداری های مکرر، خواب سطحی و حتی تجربه کابوس های شبانه است.
عوارض جسمی مصرف ماریجوانا (گل)
اگرچه بسیاری از افراد تمرکز اصلی را بر اثرات روانی ماریجوانا (گل) قرار می دهند، اما مصرف این ماده به شکل مستقیم و غیر مستقیم می تواند منجر به بروز مجموعه ای از عوارض جسمی قابل توجه شود. این عوارض بسته به میزان مصرف، روش استفاده، سن شروع مصرف و وضعیت سلامت عمومی فرد می توانند شدت و گستردگی متفاوتی داشته باشند.
اختلال در عملکرد سیستم تنفسی

استنشاق دود ماریجوانا رایج ترین روش مصرف این ماده است، و در نتیجه، سیستم تنفسی نخستین بخشی از بدن است که در معرض آسیب قرار می گیرد. مصرف مکرر گل به صورت استنشاقی، با تحریک و التهاب راه های هوایی، موجب سرفه های مزمن، ترشح بیش از حد مخاط، خس خس سینه و کاهش تدریجی ظرفیت ریه ها می شود. هرچند در مقایسه با تنباکو، ترکیبات ماریجوانا متفاوت اند، اما اثرات التهابی آن بر ریه ها مشابه بوده و در برخی موارد حتی شدید تر گزارش شده اند.
افزایش ضربان قلب و فشار قلبی
مصرف ماریجوانا با افزایش ضربان قلب و تغییر در فشار خون همراه است. این اثر به ویژه در افراد مبتلا به بیماری های قلبی می تواند خطرناک باشد. شواهد علمی نشان داده اند که ریسک بروز سکته قلبی در ساعت های اولیه پس از مصرف ماریجوانا، به شکل قابل توجهی افزایش می یابد. بنابراین استفاده از گل برای افراد با سابقه مشکلات قلبی به شدت توصیه نمی شود.
تغییرات در عملکرد چشمی
یکی از نشانه های فیزیکی بارز مصرف گل، قرمزی چشم هاست که در اثر گشاد شدن رگ های خونی سطحی در چشم ایجاد می شود. علاوه بر آن، خشکی چشم ها، تاری دید موقت و افزایش حساسیت به نور نیز از دیگر عوارض شایع گزارش شده هستند. این علائم در مصرف کنندگان مزمن می توانند به صورت دائمی باقی بمانند و موجب اختلال در بینایی شوند.
تأثیر بر دستگاه گوارش
ماریجوانا با تحریک گیرنده های کانابینوئیدی در سیستم گوارش، تغییراتی در اشتها، هضم و متابولیسم ایجاد می کند. اگرچه در برخی شرایط خاص، افزایش اشتها می تواند مفید تلقی شود، اما مصرف بلند مدت گل ممکن است منجر به بروز تهوع های مکرر و در موارد نادر، سندروم هیپرِمس کانابینوئیدی شود. این سندروم با تهوع، استفراغ های شدید و مداوم همراه است که معمولاً تنها با توقف کامل مصرف برطرف می شود.
تضعیف سیستم ایمنی بدن
برخی مطالعات حاکی از آن هستند که مصرف طولانی مدت ماریجوانا ممکن است به کاهش توان سیستم ایمنی بدن در مقابله با عفونت ها منجر شود. این مسأله به ویژه در افراد مبتلا به بیماری های زمینه ای یا نقص ایمنی می تواند خطر آفرین باشد، چرا که پاسخ ایمنی بدن در مواجهه با عوامل بیماری زا ضعیف تر عمل خواهد کرد.
اثرات مغزی و روانی مصرف ماریجوانا در نوجوانان

دوران نوجوانی مرحله ای حساس از رشد مغزی است. مصرف ماریجوانا (گل) در این سن، با تأثیر بر نواحی مهمی از مغز مانند قشر پیش پیشانی و هیپوکامپ، می تواند موجب کاهش تمرکز، ضعف حافظه و اختلال در عملکرد شناختی شود. این آسیب ها در افرادی که مصرف را زودتر آغاز می کنند، پایدار تر است. همچنین نوجوانان مصرف کننده در معرض خطر ابتلا به اختلالات روانی مانند اضطراب، افسردگی و روان پریشی قرار دارند. تمایل به استفاده از گل برای فرار از فشار های اجتماعی یا هیجانات، ممکن است سلامت روان را به طور جدی تهدید کرده و مسیر زندگی را منحرف کند.
افت تحصیلی و اختلال در روابط اجتماعی
نوجوانانی که به طور منظم گل مصرف می کنند، معمولاً با کاهش انگیزه، افت نمرات، ترک تحصیل و کناره گیری از فعالیت های اجتماعی روبه رو هستند. این وضعیت که به «سندرم بی انگیزگی» معروف است، روابط آن ها با خانواده، معلمان و دوستان را نیز تحت تأثیر قرار می دهد. رفتار هایی مانند پنهان کاری، پرخاشگری و گرایش به گروه های ناسالم، احتمال بروز رفتار های پرخطر را افزایش می دهد. مصرف گل در این سن تنها یک تفریح نیست، بلکه می تواند نقطه ی آغاز انزوا، افت اجتماعی و اختلال در آینده نوجوان باشد.
وابستگی و گرایش به مواد دیگر
بر خلاف تصور رایج، گل می تواند وابستگی روانی و حتی جسمی ایجاد کند. این وابستگی با نیاز مداوم به مصرف، افزایش دوز و علائم ترک همراه است. مصرف مداوم گل در نوجوانان، احتمال گرایش به مواد قوی تر مانند اکستازی یا کوکائین را افزایش می دهد؛ پدیده ای که در علم با عنوان «اثر دروازه ای» شناخته می شود. در این حالت، فرد به جای یافتن راه حل های سالم برای مشکلات، به مصرف دوباره روی می آورد که این چرخه، سلامت روان، تحصیل و آینده اجتماعی او را تهدید می کند.
تداخل مصرف ماریجوانا (گل) با دارو ها و بیماری های زمینه ای
استفاده از ماریجوانا (گل) در افرادی که تحت درمان دارویی هستند یا از بیماری های مزمن رنج می برند، می تواند تبعات قابل توجهی به همراه داشته باشد. این ماده با تأثیر بر مسیر های متابولیکی کبد، به ویژه آنزیم های خانواده ی CYP450، در بسیاری از موارد با دارو های تجویزی تداخل ایجاد می کند. این تداخل ها ممکن است منجر به افزایش یا کاهش اثر دارو شده و بدن را در معرض خطرات ناخواسته قرار دهد. توجه به این موضوع برای افرادی که به صورت منظم دارو مصرف می کنند، به ویژه سالمندان و بیماران خاص، کاملاً ضروری است.
تداخل با دارو های قلبی و عروقی
مصرف گل در کنار دارو های کنترل فشار خون، دارو های ضد آریتمی و دارو های ضد انعقاد، می تواند باعث ناپایداری ضربان قلب، تغییر ناگهانی در فشار خون و افزایش احتمال خونریزی شود. به عنوان مثال، تداخل با دارویی مانند وارفارین ممکن است غلظت خونی آن را بالا برده و احتمال بروز خونریزی داخلی را افزایش دهد. همچنین در افرادی که از دارو های بتا بلوکر یا دیگوکسین استفاده می کنند، ماریجوانا ممکن است موجب تشدید اثرات دارویی و بروز عوارض قلبی شود.
اختلال در کنترل بیماری های عصبی و روان پزشکی
ماریجوانا با تأثیر بر گیرنده های عصبی، می تواند اثر دارو های روان پزشکی را تغییر دهد. مصرف هم زمان گل با دارو هایی مانند فلوکستین، سرترالین، کلوزاپین یا لیتیوم، در برخی موارد موجب تشدید اضطراب، بی خوابی، توهم و اختلال در تمرکز می شود. همچنین در افرادی که تحت درمان برای اختلالات دوقطبی یا افسردگی شدید هستند، مصرف گل می تواند روند درمان را مختل کرده یا موجب بروز نوسانات خلقی ناگهانی شود. حتی دیده شده که در بیماران صرعی، مصرف گل باعث افزایش دفعات تشنج شده است.
ملاحظات ویژه در بیماری های زمینه ای
در مبتلایان به دیابت، اثرات گل بر اشتها و متابولیسم می تواند تنظیم قند خون را دشوار تر کند. همچنین، در بیماران مبتلا به آسم یا بیماری های مزمن تنفسی، دود ماریجوانا به شدت تحریک کننده بوده و ممکن است موجب تشدید تنگی نفس، حملات حاد و افزایش التهاب راه های هوایی شود. افراد دارای اختلالات کبدی نیز ممکن است به دلیل تغییر در عملکرد آنزیم های کبدی، دچار تجمع دارو ها در بدن شوند که این مسأله خطرناک و در برخی موارد تهدید کننده ی حیات است.
مصرف ماریجوانا (گل) در دوران بارداری

پ
بارداری یکی از مهم ترین دوره های زندگی هر فرد است که در آن سلامت مادر و جنین به شدت به هم وابسته اند. در این بازه ی زمانی، هر ماده ای که وارد بدن مادر می شود، می تواند از طریق جفت به جنین منتقل شده و بر رشد و نمو او تأثیر بگذارد. ماریجوانا (گل)، با داشتن ترکیبات روان گردان قوی مانند THC، می تواند به راحتی از سد جفت عبور کرده و وارد سیستم عصبی جنین شود. این موضوع موجب نگرانی های جدی در زمینه ی سلامت مغزی، عصبی و جسمی نوزاد شده است.
تأثیر بر رشد مغز و سیستم عصبی جنین
تحقیقات نشان داده اند که مصرف گل در دوران بارداری ممکن است منجر به اختلال در رشد ساختار های حیاتی مغز جنین شود. این اختلالات می توانند در آینده به شکل کاهش مهارت های شناختی، ضعف در تمرکز، تاخیر در تکلم، و مشکلات رفتاری بروز پیدا کنند. برخی پژوهش ها حتی به ارتباط بین مصرف ماریجوانا در دوران بارداری و افزایش خطر ابتلا به اختلالات طیف اوتیسم اشاره کرده اند، هرچند هنوز شواهد قطعی در این زمینه در حال بررسی است.
افزایش خطر زایمان زودرس و وزن پایین نوزاد
یکی دیگر از نگرانی های مرتبط با مصرف گل در دوران بارداری، افزایش احتمال زایمان زودرس و تولد نوزاد با وزن پایین است. ترکیبات موجود در ماریجوانا ممکن است جریان خون جفت را کاهش دهند و در نتیجه میزان اکسیژن و مواد مغذی دریافتی جنین محدود شود. این وضعیت نه تنها رشد داخل رحمی را مختل می کند، بلکه می تواند موجب اختلالات متابولیک، تنفسی و ایمنی در نوزاد پس از تولد شود.
خطرات ترکیب ماریجوانا با سایر مواد در بارداری
در برخی موارد، مصرف کنندگان گل ممکن است به صورت هم زمان از سیگار، الکل یا دارو های دیگر نیز استفاده کنند. این ترکیب ها می توانند اثرات منفی ماریجوانا را تشدید کرده و خطرات را چند برابر کنند. بسیاری از زنانی که در دوران بارداری ماریجوانا مصرف می کنند، از وجود این خطرات بی اطلاع هستند یا تصور می کنند مصرف گل نسبت به سایر
وابستگی و اعتیاد به ماریجوانا (گل)
با وجود تصور رایجی که ماریجوانا را ماده ای «کم خطر» و «غیر اعتیاد آور» معرفی می کند، شواهد علمی چیز دیگری می گویند. واقعیت این است که مصرف مکرر گل، به ویژه در دوز های بالا یا در سنین پایین، می تواند منجر به وابستگی روانی و حتی در برخی موارد وابستگی جسمی شود. این موضوع نه تنها در بزرگ سالان، بلکه به طور خاص در نوجوانان و جوانان مصرف کننده قابل مشاهده است.
نشانه های وابستگی روانی
افرادی که دچار وابستگی به گل می شوند، معمولاً نیاز ذهنی و احساسی شدیدی به مصرف دارند. آن ها ممکن است بدون مصرف روزانه دچار بی قراری، اضطراب، بی حوصلگی، یا حتی افسردگی شوند. در بسیاری از موارد، این افراد به تدریج توانایی لذت بردن از فعالیت های عادی زندگی را از دست می دهند و تمرکز ذهنی آن ها تنها بر مصرف بعدی قرار می گیرد. اگرچه این وابستگی همیشه با نشانه های فیزیکی همراه نیست، اما شدت تأثیر روانی آن می تواند بسیار بالا و مخرب باشد.
علائم ترک و تکرار چرخه مصرف
قطع مصرف ماریجوانا در افرادی که وابسته شده اند، ممکن است با بروز علائم ترک همراه باشد؛ از جمله بی خوابی، تحریک پذیری، تعریق زیاد، کاهش اشتها و نوسانات خلقی. این علائم گاه به حدی آزار دهنده اند که فرد دوباره به مصرف باز می گردد، حتی اگر تصمیم به ترک داشته باشد. این چرخه بازگشت، یکی از نشانه های کلاسیک اعتیاد است که با گذشت زمان، شدت و دفعات آن افزایش می یابد.
نادیده گرفتن پیامد ها و انکار مشکل
بسیاری از افرادی که به گل وابسته شده اند، تمایل دارند پیامد های آن را انکار کنند یا مصرف خود را کم اهمیت جلوه دهند. آن ها ممکن است به بهانه هایی مانند کنترل استرس، افزایش تمرکز، یا بهتر شدن خواب، مصرف را توجیه کنند. اما در واقع، این توجیه ها تنها نشانه هایی از وابستگی هستند و نه دلایل منطقی برای ادامه مصرف. در چنین شرایطی، مداخله درمانی، مشاوره تخصصی و حمایت خانوادگی برای ترک موفق بسیار ضروری است.
توصیه های پزشکی و راهکار های کاهش مصرف ماریجوانا (گل)

در شرایطی که مصرف ماریجوانا (گل) در جوامع مختلف به شکل روزافزون در حال افزایش است، آگاهی بخشی درباره عوارض این ماده، تشخیص نشانه های وابستگی، و ارائه راهکار های کاهش یا ترک مصرف، به یکی از نیاز های مهم حوزه سلامت عمومی تبدیل شده است. بسیاری از مصرف کنندگان ممکن است هنوز از اثرات بلند مدت گل آگاه نباشند، یا مصرف را نوعی عادت بی ضرر بدانند.
چه زمانی باید به پزشک مراجعه کرد؟
اگر فردی متوجه شود که بدون مصرف گل دچار اضطراب، بی خوابی، تحریک پذیری یا افت عملکرد روزمره می شود، یا اگر اطرافیان به وضوح تغییراتی در رفتار، تمرکز، یا انگیزه های او مشاهده کرده اند، مراجعه به روان پزشک یا مشاور اعتیاد توصیه می شود. همچنین اگر مصرف گل هم زمان با مصرف دارو یا بیماری زمینه ای همراه باشد، مشورت با پزشک ضروری است.
راهکار های کاهش یا ترک مصرف
برای افرادی که تصمیم به ترک مصرف دارند، نخستین گام، پذیرش وجود وابستگی و سپس برنامه ریزی تدریجی برای کاهش دوز مصرفی است. استفاده از تکنیک های تنفسی، ورزش منظم، رژیم غذایی مناسب و شرکت در جلسات مشاوره ی روان شناختی می توانند در فرآیند ترک بسیار مؤثر باشند. در موارد شدید، درمان های دارویی و بستری در مراکز ترک اعتیاد نیز ممکن است لازم شود.
نقش خانواده و جامعه
نقش حمایت های عاطفی، غیرقضاوت گر و صبورانه ی خانواده در موفقیت ترک مصرف بسیار حیاتی است. همچنین آگاه سازی در مدارس، دانشگاه ها و رسانه ها، می تواند از شیوع مصرف در بین نوجوانان جلوگیری کند. درمان موفق وابستگی به گل، تنها با همراهی فرد، خانواده و سیستم درمانی امکان پذیر است.
جمع بندی پایانی

مصرف ماریجوانا، که در میان مردم با نام «گل» نیز شناخته می شود، هرچند در برخی محافل به عنوان ماده ای کم خطر یا حتی درمانی معرفی می شود، اما شواهد علمی و تجربیات بالینی نشان می دهند که این ماده می تواند اثرات عمیق، گسترده و در بسیاری موارد جبران ناپذیر بر سلامت جسمی، روانی و اجتماعی فرد داشته باشد. از اختلال در عملکرد مغز نوجوانان گرفته تا افزایش خطر ابتلا به بیماری های روانی، از آسیب به سیستم تنفسی تا تداخل با دارو های حیاتی، از اثرات مخرب در دوران بارداری تا وابستگی روانی پنهان؛ گل تنها یک تجربه ی زودگذر نیست، بلکه ماده ای است که ممکن است کیفیت زندگی فرد را به طور کامل تحت تاثیر قرار دهد.
در دنیایی که اطلاعات نادرست و تبلیغات غیرعلمی پیرامون مصرف مواد به وفور دیده می شود، ضروری است که با تکیه بر منابع علمی معتبر و آگاهی بخشی صحیح، از سلامت فردی و اجتماعی خود محافظت کنیم. تصمیم آگاهانه در مورد پرهیز یا ترک مصرف گل، نیازمند شناخت کامل اثرات آن و دسترسی به مشاوره تخصصی و حمایت های لازم است.
امید است این مقاله بتواند به عنوان منبعی کاربردی برای بیماران، خانواده ها، پزشکان و مشاوران مورد استفاده قرار گیرد و گامی هرچند کوچک در جهت ارتقای سطح آگاهی عمومی و پیشگیری از آسیب های ناشی از مصرف ماریجوانا برداشته باشد.









